Moje pasierby nie wiedziały, że słyszę je przez nianię, o której zapomnieli, że jest włączona.

Moje pasierby nie wiedziały, że słyszę je przez nianię, o której zapomnieli, że jest włączona. Składałam pranie w piwnicy, gdy usłyszałam głos Khloe przez słuchawkę monitora leżącą na suszarce, wyraźnie jakby stała tuż obok mnie. Widziałeś jej minę, gdy tata powiedział, że spędzamy Boże Narodzenie u jej mamy? Wyglądała, jakby miała zaraz płakać.

Potem rozległ się wysoki i okrutny śmiech. 17-letnia Khloe i jej 15-letni brat Nathan. Moje pasierbki od trzech lat rozmawiają w pokoju Nathana, gdzie 6 miesięcy temu ustawiliśmy monitor, gdy ich babcia została u nas po operacji biodra. Nikt nie pamiętał, żeby go zdjąć. Stałam nieruchomo, trzymając w rękach parę dżinsów mojego męża Derericka, słuchając, jak pasierbowie rozmawiają o mnie, jakbym była intruzem w ich życiu.

Potem odezwał się głos Nathana. Tak bardzo się stara, żebyśmy ją polubili. To żałosne. Jeszcze więcej śmiechu, serce waliło mi w żebra. Trzy lata przygotowywania ich ulubionych dań, dowozienia na treningi i wizyty, pomocy przy odrabianiu lekcji, uczestnictwa w każdym szkolnym wydarzeniu. Trzy lata powtarzania sobie, że chłód w końcu się rozpuści, jeśli będę się po prostu pojawiać. Próbuj dalej.

Kochałem ich dalej, nawet gdy nic mi nie oddali. Głos Kloe opadł do szeptu, ale monitor wychwycił go idealnie. Mama mówi, że musimy wytrzymać jeszcze dwa lata, aż pójdę na studia. Wtedy możemy ją praktycznie ignorować. Tata wybierze nas zamiast niej, jeśli zmusimy go do wyboru.

Nathan powiedział coś, czego nie do końca usłyszałem. Potem znowu Chloe. Żartujesz? Nie przetrwa. Mama daje jej może jeszcze rok, zanim tata zorientuje się, że popełnił błąd. Pamiętasz Danielle? Przetrwała co? 8 miesięcy. Oboje się zaśmiali, a ja poczułem, jak coś pęka mi w piersi. Danielle była dziewczyną Derericka przede mną, kimś, kogo dzieci najwyraźniej torturowały, aż odeszła.

Derrick zawsze mówił, że Danielle nie potrafi ponieść odpowiedzialności bycia z samotnym ojcem. Teraz rozumiem, co naprawdę się wydarzyło. Monitor na chwilę zamilkł. Potem Nathan znów się odezwał. Czy już to posadziłeś? Odpowiedź Kloe sprawiła, że krew mi zamarła. Tak. W szafce w łazience mama powiedziała, żeby poczekać do świąt, a potem przypadkowo pozwoliła tacie ją znaleźć. Zwariuje.

Stałem nieruchomo w piwnicy, a dżinsy Derericka spadły mi z rąk na podłogę. Jakiej rzeczy? Co planowali? Powoli wszedłem po schodach, nogi mi drżały, i weszłam do naszej sypialni. Dererick był w pracy, nie wróci do domu przez kolejne 3 godziny. Weszłam do łazienki i otworzyłam szafkę, w której trzymałam kosmetyki.

Za żelem do mycia twarzy i kremem nawilżającym znalazłam małą pomarańczową buteleczkę na receptę. Na etykiecie było napisane: Oksykodon, przepisany Jennifer Whitmore w aptece, w której nigdy wcześniej nie byłem. Ręce mi drżały, gdy ją otwierałem. Butelka była w połowie pełna białych tabletek. Nigdy wcześniej tego nie widziałem. Stałam tam, wpatrując się w tabletki, a zrozumienie uderzało we mnie falami.

Chcieli sprawić, że wygląda na to, że mam problem z narkotykami. Mieli podrzucić dowody i pozwolić Dererickowi je odkryć, prawdopodobnie zorganizować jakąś interwencję lub kryzys, który zakończyłby moje małżeństwo. 3 lata starannego planowania i cierpliwości ze strony matki, używającej dzieci jako broni przeciwko kobiecie, która ją zastąpiła. Usłyszałem kroki na górze i szybko odłożyłem butelkę tam, gdzie ją znalazłem, serce biło mi jak oszalałe. Musiałem się zastanowić.

Musiałem być w tym rozsądny. Tego wieczoru przy kolacji spojrzałem na nich inaczej. Kloe pomogła nakryć do stołu bez prośby, uśmiechając się do mnie słodko. Nathan odpowiedział na moje pytanie o swój projekt z angielskiego więcej niż tylko pomrukiem. Derrick to zauważył i ścisnął moją dłoń pod stołem, a jego oczy były ciepłe z dumy, że jego dzieci w końcu się przebudzają. Chciałem krzyczeć.

Chciałam go złapać tam i zaciągnąć na dół, żeby posłuchał tego monitora, żeby usłyszał, co jego ukochane dzieci naprawdę o mnie myślą. Ale coś mnie powstrzymało. Może to przez to, jak dopracowali swój występ, przez lata praktyki manipulowania nim. A może to była świadomość, że jeśli skonfrontuję ich teraz bez prawdziwych dowodów, po prostu wszystko zaprzeczą.

To byłoby ich słowo przeciwko mojemu. A Dererick już przez trzy lata udowodnił, że zawsze stanie po ich stronie w każdym konflikcie. Nazywał to ochroną swoich dzieci przed poczuciem zastąpienia. Nazywałem to umożliwianiem ich okrucieństwa. Po kolacji Kloe zgłosiła się na ochotnika, żeby pomóc mi ze zmywaniem. Stała obok mnie przy zlewie, susząc talerze i rozmawiając o swojej lekcji chemii, jakbyśmy byli przyjaciółmi, jakby godzinę temu nie planowała mojej zagłady.

Tej nocy poszedłem spać obok Dereka, słuchając, jak cicho chrapie, zastanawiając się, jak mu powiedzieć, że jego dzieci są wykorzystywane przez jego byłą żonę Lydię. Była obecna w naszym małżeństwie od pierwszego dnia. Zawsze dzwonił z jakąś nagłą sytuacją, która wymagała natychmiastowej uwagi Derericka. Zawsze planowaliśmy dla dzieci rzeczy, które kolidowały z naszymi planami.

Zawsze subtelnie komentował, jak trudno im musi być zaakceptować kolejną kobietę w życiu ojca. Dererick uważał, że jest dobrą współrodzicką, utrzymując otwartą komunikację. Myślałem, że jest zaborcza i manipulująca. Okazało się, że oboje mieliśmy rację, ale bardzo nie doceniłem, jak daleko się posunie.

Następnego ranka zrobiłam śniadanie, podczas gdy Khloe i Nathan szykowali się do szkoły. Zeszli ubrani i gotowi, z plecakami na głowie, perfekcyjnie wykonując swoje role. Kloe podziękowała mi za zrobienie naleśników, swoich ulubionych. Nathan faktycznie nawiązał kontakt wzrokowy, żegnając się. Dererick promieniał do nich, potem do mnie, z nadzieją, że w końcu stajemy się prawdziwą rodziną.

Odwzajemniłem uśmiech i patrzyłem, jak wychodzą, po czym od razu poszedłem do piwnicy z telefonem. Usiadłam na zimnych schodach i zadzwoniłam do mojej najlepszej przyjaciółki, Rachel, która była prawniczką rodzinną. Odebrała na drugi sygnał. Powiedziałem jej wszystko, monitor, rozmowę, tabletki w mojej łazience.

Rachel przez dłuższą chwilę milczała, po czym powiedziała: “Nie dotykaj tych tabletek więcej. Nie ruszaj ich. Nie wyrzucaj ich. Zdecydowanie nie zabieraj ich na konfrontację z kimkolwiek i zacznij wszystko dokumentować.” Wyjaśniła, że podrzucenie dowodów jest poważne, że alienacja rodzicielska jest prawdziwa i że muszę bardzo ostrożnie podejść do tego.

Powiedziała, żebym dalej słuchał monitora, nagrywał wszystko, co istotne, i zaczął budować sprawę, zanim powiem cokolwiek Derekowi, bo gdy tylko otworzę te drzwi, nie będzie już odwrotu. Moje małżeństwo albo przetrwa to odkrycie, albo nie, i musiałam być przygotowana na oba scenariusze.

Resztę dnia spędziłem we mgle, wykonując codzienne czynności, podczas gdy mój umysł pędził. W południe pojechałam do sklepu z elektroniką i kupiłam cyfrowy rejestrator, który mógł łączyć się z częstotliwością nianii dziecięcej. Ustawiłem go w piwnicy, ukrytego za suszarką, zaprogramowanego tak, by nagrywał za każdym razem, gdy monitor się aktywował.

W ciągu następnego tygodnia zbierałem dowody. Rejestrator rejestrował jeszcze trzy rozmowy między Kloe a Nathanem. W jednym z nich opowiadali, że ich matka obiecała zwiększyć ich kieszonkowe, jeśli uda im się mnie wyrzucić przed latem. W innym Nathan narzekał, że udawanie, że mnie lubi, jest wyczerpujące, a Kloe powiedziała mu, żeby traktował to jak ćwiczenia aktorskie.

Trzecia rozmowa była najgorsza. Kloe opowiadała, że ich matka miała cały plan zaplanowany. Zaczynając od tabletek, potem przechodząc do sprawiania wrażenia, że kradnę pieniądze z konta Derericka, aż w końcu inscenizując jakiś załamanie nerwowe, które sprawiło, że wyglądałam na niestabilną. Mówili o tym jak o grze, jakbym był tylko przeszkodą do usunięcia, a nie osobą, która ich kochała i starała się być dla nich wsparciem.

Słuchałam tych nagrań w samochodzie, zaparkowanym na parkingach sklepów spożywczych, płacząc tak mocno, że nie mogłam oddychać. Każde miłe słowo, które wypowiedziałem, każdy posiłek, który ugotowałem, każdy mecz, na którym byłem, nic dla nich nie znaczyło. Byłam po prostu kobietą, która nie była ich matką, i żaden wysiłek tego nie zmieni. Ja też zacząłem inaczej patrzeć na Lydię.

Odwiedzała nas co kilka dni, zawsze z jakimś powodem, by zobaczyć Derricka lub dzieci. Była ładna w ostry sposób, z perfekcyjnie ułożonymi blond włosami i drogimi ubraniami, zawsze wyglądała, jakby właśnie wróciła z czegoś ważnego lub zmierzała na coś ważnego. Uśmiechała się do mnie ustami, ale nie oczami, pytając, jak się czuję, tonem sugerującym, że już zna odpowiedź i uważa to za zabawne.

Raz nawet pochwaliła mój strój, gdy miałam na sobie stare dżinsy i bluzę – taki komplement, który ma sprawić, że poczujesz się gorzej ze sobą. Dererick nigdy tego nie widział, bo był zbyt zajęty utrzymaniem pokoju, by Lydia czuła się szanowana jako matka jego dzieci. Nie widział jednak, że Lydia nie chciała spokoju.

Chciała, żebym zniknął i była gotowa zamienić swoje dzieci w małych żołnierzy w swojej wojnie. Myślałem o bezpośredniej konfrontacji, pojawieniu się w jej nieskazitelnym domu i puszczeniu nagrań, dając jej znać, że podejrzałem, jaki jest jej plan. Ale głos Rachel odbijał się echem w mojej głowie. Dokumentuj wszystko. Bądź cierpliwy.

Zbuduj szczelną obudowę. Dwa tygodnie po rozpoczęciu mojego tajnego projektu nagraniowego uchwyciłem coś, co zmieniło wszystko. To było sobotnie popołudnie, Dererick zabrał dzieci do babci, a ja zostałam w domu, twierdząc, że mam ból głowy. Naprawdę? Chciałem mieć czas, żeby posłuchać najnowszych nagrań, ale około godziny 15:00

Monitor się aktywował. Usłyszałem głos Lydii, ostry i wyraźny. Musiała wpadać do domu, prawdopodobnie używając klucza, który Derrick wciąż jej dawał na wypadek nagłych wypadków. Nathan, pomóż mi przejrzeć jej rzeczy. Muszę znaleźć wyciągi bankowe albo cokolwiek, co pokazuje, że wydaje pieniądze Derericka nieodpowiedzialnie.

Całe moje ciało zrobiło się zimne. Była w moim domu i przeglądała moje rzeczy. Chwyciłem telefon i otworzyłem aplikację z kamerą bezpieczeństwa, którą zainstalowałem w zeszłym miesiącu. Derrick myślał, że to dla zapobiegania kradzieży paczek. Tak naprawdę chciałem udokumentować każde wtargnięcie, wszelkie dowody kampanii przeciwko mnie. Kamery pokazały Lydię w naszej sypialni, Nathana z nią, przeglądających szuflady w mojej komodzie.

Khloe stała przy drzwiach jako obserwatorka. Nagrałam nagranie z monitoringu na telefonie, podczas gdy niania wychwyciła głos Lydii wydającego instrukcje. Szukaj paragonów. Wszystko, co drogie. Musimy zbudować narrację, że ona go wyciska do sucha. Siedziałam w samochodzie na podjeździe, patrząc na telefonie, jak Lydia i moje pasierby przeszukują mój pokój.

Przeszukała moją szafę, stolik nocny, szkatułkę na biżuterię. Zrobiła zdjęcia naszyjnikowi, który Dererick podarował mi na rocznicę, prawdopodobnie planując użyć go jako dowodu na moje drogie gusta. Nathan znalazł wyciągi z kart kredytowych, które Derrick i ja trzymaliśmy w szufladzie biurka, i sfotografował każdą stronę, którą Kloe ciągle sprawdzała w telefonie, prawdopodobnie śledząc lokalizację ojca, by upewnić się, że nie wrócił wcześniej do domu.

Swobodna skuteczność tego była zdumiewająca. To nie była ich pierwsza operacja. Robili to już od jakiegoś czasu, zbierali informacje, budowali swoją sprawę przeciwko mnie, kawałek po kawałku, a ja obserwowałem, jak Lydia zatrzymuje się przy zdjęciu na mojej stoliku nocnym, na którym Derrick i ja szłośćmy z podróży poślubnej w Maine.

Podniosła go, przez dłuższą chwilę się mu przyglądała, po czym celowo położyła go zakrytą twarzą do dołu, po czym poszła dalej. Ten drobny gest powiedział mi wszystko, co musiałem wiedzieć o głębi jej nienawiści. Po 20 minutach wyszli. Czekałem w samochodzie, aż zobaczyłem, jak biały SUV Lydii odjeżdża, potem wszedłem do środka, by ocenić szkody. Na pierwszy rzut oka wszystko wyglądało normalnie, ale dostrzegłem drobne oznaki wtargnięcia.

Moja szkatułka na biżuterię nie była całkowicie zamknięta. Szuflada biurka nie była całkowicie wsunięta. Ramka na zdjęcie wciąż była zakryta w dół. Zrobiłem zdjęcia wszystkiego, dokumentując dowody ich przeszukania. Potem poszedłem do piwnicy i przejrzałem nagrania z monitorów z popołudnia. A głos Lydii był krystalicznie czysty, dając instrukcje, komentując mój gust, moje rzeczy, moje życie.

W pewnym momencie powiedziała: “Derrick zawsze był zbyt ufny. On mnie nie przejrzał, i nie widzi też przez nią, ale otworzymy mu oczy.” Sposób, w jaki to powiedziała, uświadomił mi, że nie chodzi tylko o pozbycie się mnie. Chodziło o utrzymanie kontroli nad Derrickiem poprzez dzieci, o zapewnienie, że żadna kobieta nigdy nie będzie mogła skutecznie zintegrować się z ich rodziną.

Byłem tylko kolejnym celem w wzorcu, który prawdopodobnie zniszczył inne relacje przed moim. Rachel kazała mi zbudować sprawę, ale teraz miałem więcej niż tylko sprawę. Miałem dowody włamań, spisku, alienacji rodzicielskiej. Miałem wystarczająco dużo, by zniszczyć Lydię prawnie i społecznie. Tego wieczoru podczas kolacji obserwowałem, jak Derrick rozmawia ze swoimi dziećmi.

Był z nich dumny, tak zakochany w ich idei. Kloe rozbawiła go jakąś szkolną historią. Nathan poprosił o radę w sprawie projektu. Były dobrymi dziećmi, gdy chciały, gdy nie były manipulowane przez matkę, by stać się bronią. Część mnie chciała chronić Derricka przed prawdą, oszczędzić mu bólu związanego z tym, że jego dzieci zostały zwrócone przeciwko żonie.

Ale większa część mnie miała już dość bycia jedyną osobą, która chroni cokolwiek w tym małżeństwie. Chroniłam jego uczucia, jego relacje z dziećmi, chroniłam fantazję, że wszyscy moglibyśmy być jedną szczęśliwą rodziną, jeśli tylko wystarczająco się postaram. Tymczasem nikt mnie nie chronił. Tej nocy zdecydowałem, że mam dość bycia męczennikiem.

Skończyłem z chłonięciem okrucieństwa i milczenia. Nadszedł czas, by Dererick zobaczył, co naprawdę dzieje się w jego domu, w jego rodzinie, pod jego nosem. Po kolacji zapytałem Derericka, czy możemy porozmawiać na osobności. Weszliśmy do naszej sypialni, a ja zamknęłam drzwi. Widzę, że już przygotowuje swoje dzieci do próby, trzeba być cierpliwym.

Zamiast tego wyciągnąłem telefon i odtworzyłem pierwsze nagranie. Głos Khloe wypełnił naszą sypialnię. Tak bardzo się stara, żebyśmy ją polubili. To żałosne. Twarz Derericka przeszła przez kilka wyrazów. Zamieszanie, potem rozpoznanie, a potem coś, co mogło być bólem. Zaczął coś mówić, ale podniosłem rękę i puściłem kolejny klip. Nathan.

Mama mówi, że musimy wytrzymać jeszcze dwa lata. Kolejny klip. Chloe. Mama powiedziała, żeby poczekać do świąt, a potem przypadkowo pozwoliła tacie to znaleźć. Dererick ciężko usiadł na łóżku, blady na twarzy. Pokazałam mu butelkę z receptą w naszej szafce w łazience. Wyjaśniłem, że nigdy wcześniej tego nie widziałem. Wspomnieli, że coś posadzili.

Puściłem nagranie Lydii w naszym domu, jak przeszukuje nasze rzeczy. Pokazałem mu nagranie z monitoringu, na którym jego była żona i dzieci wtargnęli do naszej sypialni, fotografowali nasze dokumenty finansowe, planowali kampanię przeciwko mnie. Z każdym dowodem widziałem, jak coś pęka w oczach Derericka.

Kiedy skończyłem, po prostu siedział i wpatrywał się w swoje dłonie. Milczenie rozciągnęło się między nami, ciężkie i duszące. W końcu przemówił, jego głos ledwie słyszalny. Jak długo wiesz? Powiedziałam mu dwa tygodnie temu. Zapytał, dlaczego czekałam, a ja powiedziałam, że potrzebuję dowodów, bo wiedziałam, że bez nich mi nie uwierzy. Skrzywił się, jakbym go spoliczkował, ale nie sprzeciwiał się, bo oboje wiedzieliśmy, że to prawda.

Dererick wstał i chodził po pokoju, jego ręce drżały. Trzy razy sięgnął po telefon i odłożył go, wyraźnie próbując zdecydować, do kogo zadzwonić najpierw. W końcu wyszedł z sypialni i zszedł na dół. Poszedłem za nim i zobaczyłem go stojącego w kuchni, wpatrującego się w pustkę. Muszę z nimi porozmawiać, powiedział. Dziś wieczorem, właśnie teraz. Zapytałem, czy chce, żebym tam był, a on pokręcił głową.

To będzie brzydkie. Musisz wiedzieć, co się wydarzy dalej, wierzę ci. Wierzę dowodom i przepraszam, że kazałem ci je zebrać, zamiast po prostu ci zaufać. Jego przeprosiny wydawały się puste po trzech latach wybierania dzieci zamiast mnie w każdym konflikcie, ale przyjęłam je skinieniem głowy. Derrick zawołał Khloe i Nathana do salonu.

Zeszli ostrożnie, pewnie wyczuwając, że coś jest nie tak. Dererick nie wszedł w to powoli. Odtwarzał nagrania tam, telefon na głośniku, wypełniając pokój ich głosami knującymi przeciwko mnie. Obserwowanie, jak ich twarze się zmieniają, było niemal warte bólu ostatnich tygodni. Chloe zbladła. Nathan spojrzał w podłogę.

Żadne z nich tego nie zaprzeczyło. Nie mogli. Nie z własnymi głosami jako dowodem. Głos Derericka był zimny w sposób, jakiego nigdy wcześniej nie słyszałem. Zacznij mówić teraz. Wszystko. Jak długo to trwa? Co jeszcze zrobiłeś? I chcę dokładnie wiedzieć, co twoja mama ci kazała zrobić. Chloe najpierw spróbowała łez.

Te, które zwykle działały na Dereka. Tato. Byliśmy tylko Mama powiedziała, że jest. Nie rozumiesz, jak trudno nam to było. Dererick ją przerwał. Rozumiem, że okłamywałeś mnie przez 3 lata. Rozumiem, że współpracujesz z matką, żeby zniszczyć moje małżeństwo. Nie rozumiem tylko, dlaczego moje dzieci stały się ludźmi, którzy potrafią coś takiego zrobić.

Nathan w końcu odezwał się, jego głos był obronny. Zastąpiłeś mamę nią. Oczekujesz, że po prostu zaakceptujemy jakiegoś obcego w naszym życiu? Mama mówiła, że nie myślisz jasno, że potrzebujesz pomocy, by zobaczyć prawdę. Twarz Derericka jeszcze bardziej stwardniała. Twoja matka używała cię jako broni. Rozumiesz to? Zamieniła cię w ludzi, którzy podrzucają narkotyki w czyjejś łazience, włamują się do ich sypialni i fotografują prywatne dokumenty.

To nie jest ochrona twojej rodziny. To jest zachowanie przestępcze. Chloe wstała, łzy spływały jej po twarzy. Chroniliśmy cię. Mama powiedziała, że tylko cię wykorzystuje dla pieniędzy, że wyjedzie, jak tylko będzie mogła. Do tej chwili milczałem, ale coś we mnie pękło. Mam własne pieniądze, powiedziałem cicho. Jestem zarejestrowaną pielęgniarką.

Zarabiam 60 000 rocznie. Nie potrzebuję pieniędzy twojego ojca. Kloe spojrzała na mnie, jakbym zaczął mówić w innym języku. Myśl, że mogę nie być złotą złodziejką, najwyraźniej nigdy im nie przyszła do głowy. Nathan powiedział: “Ale mama powiedziała, że rzuciłaś pracę, żeby żyć na koszt taty.” Pokręciłem głową. Pracuję trzy 12-godzinne zmiany w szpitalu powiatowym.

Nie jestem tu w ciągu dnia, bo pracuję na nocne zmiany. Twój ojciec o tym wie. Twoja mama najwyraźniej nie wie, albo tak robi, i okłamała cię w tej sprawie. Widziałem, jak na ich twarzach pojawia się zrozumienie. Pierwsza rysa w starannie skonstruowanej narracji ich matki. Dererick ponownie wyciągnął telefon i tym razem faktycznie zadzwonił. Lydia, musimy porozmawiać dziś wieczorem.

Chodź do domu. Zatrzymał się, nasłuchując. Nie, dzieci tu będą. To jest rodzinne spotkanie. Kolejna pauza. Jeśli nie przyjdziesz, rano złożę wniosek o pilną zmianę opieki. Twój wybór. Rozłączył się. 30 minut później pojawiła się Lydia, z twarzą starannie wyrażoną w trosce. Derek, co się dzieje? Brzmiałaś na zdenerwowaną.

Dererick nie zaprosił jej do usiądzenia. Po prostu puścił nagrania, wszystkie, włącznie z tymi, na których jest ona w naszym domu. Opanowanie Lydii pękło, gdy słuchała własnego głosu wydającego instrukcje, by przeszukać moje rzeczy. Gdy nagrania się skończyły, Derrick powiedział: “Wykorzystywałaś nasze dzieci, by zniszczyć moje małżeństwo. Włamałeś się do mojego domu.

Spiskowałeś, żeby podrzucić narkotyki w łazience mojej żony. Od lat trenujesz Kloe i Nathana, żeby mną manipulowali. Lydia szybko się otrząsnęła, jej twarz ułożyła się w coś na kształt ogrodzenia. Te nagrania są nielegalne. Nie można nagrywać ludzi bez ich wiedzy. Dererick się zaśmiał, ale nie było w tym humoru.

Jesteś w naszym domu, a nasze kamery bezpieczeństwa przeglądają nasze rzeczy. Ale jasne, porozmawiajmy o tym, co jest legalne. Zwrócił się do Kloe i Nathana. Idź teraz na górę. Zawahali się, patrząc na matkę, a głos Derericka stał się ostry. Powiedziałem, że wyszli. Gdy już odeszli, Dererick odwrócił się z powrotem do Lydii. Oto co się wydarzy.

Przestaniesz używać naszych dzieci jako broni. Pójdziecie na terapię rodzinną, wszyscy czworo, albo ja zaniosę te dowody do sądu i walczę o pełną opiekę. Maska Lydii w końcu całkowicie opadła, odsłaniając surową wściekłość. Zabrałbyś mi moje dzieci przez jakieś nagrania na jej temat? Wskazała na mnie, jakbym był czymś brudnym.

Nie jest warta rozbijania naszej rodziny, Dererick. Wiesz o tym. Dzieci o tym wiedzą. Wszyscy o tym wiedzą, tylko nie ty. Dererick stanął między nami, jego ciało zasłaniając Lydii widok na mnie. Ona jest moją rodziną. Jest moją żoną od trzech lat. I spędziłeś te trzy lata, próbując zniszczyć to, co zbudowaliśmy.