Podczas przyjęcia z wręczeniem nagród moja siostra uderzyła mnie w twarz i wyciągnęła za włosy na oczach 70 osób. Moja mama tylko się uśmiechała, nikt nie zareagował. Jeden telefon później ich życie legło w gruzach…

Nazwisko Fallona nie było wypowiadane publicznie od miesięcy.

Dante mówi, że teraz mieszka gdzieś w Arizonie.

Prawdopodobnie pod nową spółką z ograniczoną odpowiedzialnością. Kolejna wyczyszczona marka. Świeże rundy sztucznych łez.

Znajdzie inny tłum, inną platformę, inny kostium.

Ludzie tacy jak ona zawsze tak robią.

Ale ona już nigdy nie założy mojego.

Te drzwi są zamknięte, zaryglowane, wzmocnione wszystkim, co od tego czasu zarobiłem.

Zabawne jest to, że Fallon przez lata próbował być mną.

Teraz myślę, że ona nawet nie pamięta, kim naprawdę jest.

Ale ja tak.

Pamiętam kim jestem.

Nazywam się sierżant Savannah Blake i jestem żołnierzem piechoty morskiej USA — córką niczyjej fantazji, siostrą niczyjej iluzji.

Jestem autorem swojej własnej cholernej historii.

Czasami ludzie, którzy wyrządzają ci najwięcej krzywdy, to ci, którzy uczą cię walczyć.

Nie pięściami.

Nie hałasem.

Ale z jasnością.

Z dyscypliną.

Z prawdą.

Moja siostra myślała, że ​​mnie złamała, kiedy wyciągnęła mnie za włosy przed siedemdziesiąt osób.

Tak naprawdę zerwała nam obojgu maskę.

Jej się roztrzaskało.

Mój nigdy nie istniał.

I w ciszy, która zapadła, wstałem.

Nie jako ofiara.

Nawet nie jako bohater.

Podobnie jak ktoś, kto w końcu przestał przepraszać za to, że przeżył rodzinę, która klaskała tylko wtedy, gdy ona milczała.

Hej wszyscy.