Aloes zwyczajny to roślina używana od tysiącleci ze względu na swoje liczne właściwości terapeutyczne i lecznicze. Starożytni Egipcjanie szczególnie cenili jego właściwości, nazywając go „rośliną nieśmiertelności”. Był stosowany w zabiegach kosmetycznych i pielęgnacyjnych, a także jako środek energetyzujący. Często stanowił element wyposażenia grobowego faraonów jako symbol nieśmiertelności i wiecznego zdrowia (National Geographic).
Historycznie, aloes był najczęściej stosowany miejscowo. Żel z liści, aplikowany bezpośrednio na skórę, jest skuteczny w leczeniu ran, oparzeń, ukąsze
ń owadów i podrażnień skóry, dzięki swoim właściwościom przeciwzapalnym i gojącym (Mayo Clinic).
Aloes ma również łagodne właściwości przeczyszczające, przydatne w przypadku sporadycznych zaparć. Działanie przeczyszczające wynika z obecności specyficznych związków w roślinie, takich jak aloina, które delikatnie stymulują układ trawienny (WebMD).
Co więcej, najnowsze badania naukowe zgłębiają zastosowanie aloesu jako uzupełniającego środka terapeutycznego w chorobach przewlekłych, takich jak cukrzyca typu 2, choroba zwyrodnieniowa stawów i przewlekłe zespoły zapalne, podkreślając jego potencjalną skuteczność w poprawie parametrów metabolicznych i zmniejszeniu ogólnego stanu zapalnego. Należy podkreślić, że aloes nie zastępuje konwencjonalnych terapii medycznych, ale może je pozytywnie uzupełniać (Journal of Traditional and Complementary Medicine).
Jednak pomimo licznych zalet aloesu, należy stosować go ostrożnie, szczególnie w postaci doustnej, przestrzegając zalecanych dawek, aby uniknąć skutków ubocznych, takich jak skurcze brzucha lub silna biegunka (NCCIH).
Leave a Comment