Na spotkaniu rodzinnym moja siostra powiedziała: „Ona już się w to nie miesza”. Ojciec mruknął: „Nie utrudniajcie tego bardziej niż to konieczne”. Potem przyprowadzili mężczyznę, którego nigdy wcześniej nie widziałam, i kazali mu wyprowadzić mnie z pokoju, jakbym była obca mojemu własnemu dziedzictwu. Wstałam, rozejrzałam się i powiedziałam: „Właśnie uznaliście mnie za niepotrzebnego”. Naprawdę wierzyli, że mogą mnie wyrzucić i zachować historię, nazwisko i władzę dla siebie. Nie wiedzieli, że imperium warte 900 milionów dolarów, o które walczyli, prawnie należało do mnie, a nie do nich. A następnego ranka wykorzystałam władzę, o której zapomnieli, że wciąż posiadam – blokując dostęp do każdego konta powiązanego z moim podpisem – a potem patrzyłam, jak wpadają w spiralę, gdy ich starannie zaplanowany plan zaczyna się sypać.