Nikt nie przyszedł na moją kolację z okazji 68. urodzin. Moje dzieci wybrały galę zamiast mojej. Następnego dnia…

Ale to moje.

Już nie czekam – już nie czekam, aż ludzie się pojawią, aż mnie docenią, aż pokochają mnie tak, jak na to zasługuję. Skończyłam z oddawaniem siebie.

I po raz pierwszy od czterdziestu lat jestem wystarczająco dobra taka, jaka jestem.

Tej nocy – w noc moich urodzin – siedziałam sama przy stole nakrytym dla pięciu osób i myślałam, że nauczę się czegoś o zdradzie.

Ale się myliłam.

Dowiedziałam się o wolności.