Pięć lat żałoby. A potem drzwi otworzyła ona.

Druga śmierć

Kiedy odjeżdżałem, poczułem się lżejszy niż przez ostatnie pięć lat.

Tym razem Marina naprawdę umarła – nie w trumnie, lecz w moim sercu.

I tym razem nie płakałem.

Bo czasem prawda boli bardziej niż strata.

Ale to właśnie ona daje wolność.