Starsza kobieta całe lato i jesień spędzała wbijając zaostrzone drewniane kołki w dach. Sąsiedzi byli przekonani, że oszalała… aż w końcu nadeszła zima.

Potem nadeszła zima i wszystko stało się jasne.

spadł śnieg. Potem nadejdzie wiatr. Gwałtowne, nieustępliwe wichury, które złamały drzewo i rozdzierały miasto. Ludzie leżeli nocami bezsennie, słuchając skrzypienia dachów i trzasku walących się płotów. Rankiem po podwórkach walały się porozrzucane elementy dachów.

Kiedy burza w końcu minęła, sąsiedzi wyszli z konsekwencjami o następstwach.

Wiele szkód materialnych. Dachy były częściowo zniszczone. Brakowało tabletu.

Ale jego dom pozostał nietknięty.

Nie zniknęła ani jednej deski.
Drewniane pale oparły się na całej sile wiatru, odchylając się i włączając w górę. Podczas gdy wokół szalała burza, ich dach pozostał.

Prawda wyszła na jaw dopiero później.

Kobieta nieujawniona z powodu szaleństwa ani zagrożenia. Poprzedniej zimy potężna wichura niemal zniszczenia jej domu. Jej jedyny żywot. Opowiadała o starożytnej technice walki z burzami, stosowanej w okolicy, o której ludzie dawno zapomnieli.

Przypomniała sobie jego słowa.

Postępowanie według z utylizacji.

przez mieszkańców, którzy zrozumieli: w tym przypadku, gdy nie doszło do zastosowania.