przedał ją za bogactwo – ale wróciła, by ujawnić prawdę

Prezent, który miał być trumną

W dniu jej 30. urodzin Femi obudził ją z szerokim uśmiechem. W dłoni trzymał kluczyki.

— Kochanie, kupiłem ci nowego SUV-a. Ale musisz pojechać nim sama do wioski i pokazać go mojej mamie. Dołączę później.

Chioma była w siódmym niebie. Uściskała go mocno.

— Dziękuję! Wyjadę od razu!

— Tak — odpowiedział, nerwowo sprawdzając zegarek. — Wyjedź przed dziesiątą. Musisz być na autostradzie przed dwunastą.

Nie wiedziała, że dwunasta była godziną, o której „Grupa Modlitewna” domagała się ofiary, by odnowić jego bogactwo.

Przed wyjazdem zatrzymała się w warsztacie, by dopompować opony. Tam mechanik, któremu kiedyś pomogła opłacić rachunki za leczenie, zatrzymał ją.

— Proszę spojrzeć — powiedział, pokazując jej przelew w telefonie. — Jeśli bym odmówił, powiedział, że mnie też zabije.

Na ekranie widniało imię Femi.

W tej samej chwili zadzwonił telefon.

— Kochanie? Jesteś już w drodze? Jedziesz szybko? Mama czeka — mówił Femi, zniecierpliwiony.

Łzy spływały jej po twarzy.

— Tak, kochanie — skłamała. — Jestem na autostradzie. Jadę szybko.

— Dobrze — wyszeptał. — Szerokiej drogi.

Rozłączył się.

Chioma spojrzała na samochód, który miał stać się jej trumną.

— Napraw hamulce — powiedziała mechanikowi. — Wracam do domu. Dziś to się skończy.

— Proszę nie wracać! On jest zdesperowany! — błagał chłopak.

Jednak Chioma wsiadła do auta.

Nie płakała już.

Była wściekła.