Nie kurczę się już dla nikogoNie kurczę się już dla nikogo

Wyglądał starzej. Zmęczony. Przytłoczony własnym stresem. Usiadł naprzeciwko mnie i długo się wpatrywał.

— Nie jesteś tą kobietą, którą poślubiłem — powiedział w końcu.

Upiłam łyk espresso.

— Nie. Tamta kobieta kurczyła się, żebyś ty mógł czuć się duży.

— A teraz?

— Teraz nie kurczę się dla nikogo.

Wyciągnął z kieszeni kopertę. Czek.

— Gest dobrej woli — powiedział.

Przesunęłam go z powrotem w jego stronę.

— Wciąż myślisz, że chodzi o pieniądze — odpowiedziałam spokojnie. — I właśnie to jest problem.

Wstałam, poprawiłam płaszcz i wyszłam.

Za mną baristka wywołała moje imię.

Nie „pani Hartwell”.

Po prostu Amelia.

A wszyscy się odwrócili.