Mój mąż składa pozew o rozwód, a moja 10-letnia córka pyta sędziego: „Czy mogę pokazać panu coś, o czym mama nie wie, Wysoki Sądzie?”. Sędzia skinął głową. Kiedy nagranie się rozpoczęło, cała sala sądowa zamarła w ciszy.

Lily przestała nagrywać.

Rozpoczął się kolejny klip.

Inny dzień. Ten sam pokój.

Jason chodził tam i z powrotem, wściekły. „Zapomniałeś się uśmiechnąć przy kolacji. Wiesz, jak to na mnie wpływa?”

„Byłem zmęczony” – powiedziałem cicho.

Zaśmiał się. „Zmęczony? A może po prostu bezużyteczny?”

Na sali sądowej zapadła głucha cisza.

Odtworzono końcowy klip.

Na nagraniu widać było Lily chowającą tablet za poduszką i cicho nagrywającą. Jason stał w drzwiach, blokując wyjście.

„Jeśli odejdziesz” – powiedział spokojnie – „zabiorę Lily i cię zrujnuję”.

Potem ekran zrobił się czarny.

Lily opuściła tablet.

Sędzia Collins powoli zdjęła okulary.

Jason zbladł. Jego adwokat szeptał coś natarczywie, ale Jason nic nie powiedział. Nie mógł. Maska zniknęła.

„Znalazłem te filmy na urządzeniu Lily” – powiedział sędzia. „Wyglądają na nieedytowane. Oznaczone datą. Czysty dźwięk”.

Adwokat Jasona wstał. „Wysoki Sądzie, to naruszenie…”

„To dowód” – przerwał mu ostro sędzia. „I wiele wyjaśnia”.

Zwróciła się do mnie. „Pani Carter, czy wiedziała pani, że pani córka to nagrała?”

Potrząsnęłam głową, a łzy spływały mi po twarzy.

Lily odwróciła się i w końcu na mnie spojrzała. „Bałam się, mamusiu” – powiedziała cicho. „Ale wiedziałam, że pewnego dnia ktoś będzie musiał to zobaczyć”.

Sędzia zarządził przerwę w rozprawie w celu przeprowadzenia pilnego przeglądu sprawy.

Kiedy wróciliśmy, jej głos brzmiał stanowczo.

„Panie Carter, Pana wniosek o pełną opiekę zostaje odrzucony. Ze skutkiem natychmiastowym Pani Carter zostaje przyznana wyłączna opieka fizyczna i prawna nad Lily. Zostanie wydany nakaz sądowy.”

Twarz Jasona posmutniała.

„I” – kontynuował sędzia – „sąd zaleca przekazanie tego nagrania prokuratorowi okręgowemu w celu dalszego rozpatrzenia”.

Po raz pierwszy od lat Jason wyglądał na małego.