Nigdy nie powiedziałam kochance męża, że jestem właścicielką ośrodka, w którym próbowała mnie upokorzić. Mój mąż zabrał ją na “naszą” kolację rocznicową, twierdząc, że jest klientką. Celowo wylała czerwone wino na moją sukienkę. “Ups, może pokojówki mają dla ciebie zapasowy mundur,” zaśmiała się. Pstryknąłem palcami. Dyrektor generalny pojawił się natychmiast z dwoma ochroniarzami. “Pani?” zapytał mnie. “Ten gość niszczy mienie,” powiedziałem, wskazując na nią. “Wpisz ją na czarną listę ze wszystkich hoteli, które posiadamy na całym świecie. Teraz.”

Trzy miesiące temu wyglądałbym na smutnego. Zrobiłbym się mały.

Dziś spojrzałem mu w oczy. Oceniłem go. Nie jako wybawiciel. Nie jako partner. Ale jako równy.

“Dziękuję,” powiedziałem.

Uśmiechnął się. “Miłego wieczoru.”

“Zamierzam,” odpowiedziałem.

Przeszłam przez drzwi, które trzymał, ale zatrzymałam się i odwróciłam do niego.

“Ale uważaj,” powiedziałem, z figlarnym, ale ostrym błyskiem w oku. “Mam bardzo wysokie wymagania wobec moich gości. I jestem właścicielem tego budynku.”

Zaśmiał się, zaskoczony i zaintrygowany. “Wezmę to pod uwagę.”

Wyszłam w noc, chłodny wiatr muskał moją sukienkę. Poszedłem do samochodu, wsiadłem i odjechałem. Nie oglądałem się za hotel. Nie musiałem.

Niosłem ze sobą królestwo.