Zastąpili mnie trzydziestodwuletnim byłym dzieckiem funduszu hedgingowego, którego największym osiągnięciem było urodzenie się w odpowiedniej rodzinie i poślubienie odpowiedniej kobiety.
„Dział HR przygotował dla ciebie pakiet rozwodowy” – powiedział Warren, przesuwając w moją stronę grubą kopertę manilową. „Hojnie. Nie jesteśmy potworami, Maggie”.
Ale potwory przynajmniej są uczciwe.
Nie tknąłem koperty.
„Piętnaście lat” – powiedziałem cicho. „Byłem tu, kiedy mieliśmy siedemnastu pracowników w tym przerobionym magazynie w Somerville. Podpisałem nasz pierwszy kontrakt ze szpitalem. Poleciałem do Singapuru z zatruciem pokarmowym, żeby uratować kontrakt z Eastwoodem, kiedy nikt inny nie mógł”.
W pokoju zapadła bolesna cisza.
Poczułem ostry, metaliczny smak ich winy.
„Doceniamy wasz wkład” – wyrecytował mechanicznie Warren. „Ale Meridian potrzebuje teraz świeżego spojrzenia.
„Krajobraz opieki zdrowotnej ulega zmianom”.
„Świeże spojrzenie” – powtórzyłem.
Tak naprawdę miał na myśli to, że jego córka chciała, aby jej mąż pracował w jakimś gabinecie.
Miał na myśli, że stałem się zbyt wpływowy, zbyt niezastąpiony.
Miał na myśli, że stanę się zagrożeniem.
Stałem, moje nogi były dziwnie stabilne, pomimo wstrząsu emocjonalnego, który mną wstrząsał.
„Posprzątam biuro.”
„Nie ma pośpiechu” – odpowiedział Warren z tą sztuczną uprzejmością. „Skorzystaj z dnia. Ochrona ci pomoże”.
Bezpieczeństwo.
Jakbym mogła coś ukraść.
Jakbym nie włożył w tę firmę całej swojej duszy.
Weekendy.
Leave a Comment