Rozwiodłam się i przeprowadziłam za granicę. Mój były mąż ożenił się ponownie ze swoją nową dziewczyną, jakby ścigał się z czasem, przekonany, że zostawił mnie z niczym. Podczas jego ślubu jeden z gości powiedział coś, co go wytrąciło z równowagi, i zbladł, gdy…

Dom w Cascais – nieruchomość, którą ukrył.

Shelby o tym nie zapomniała.

Ona go chroniła, podczas gdy on był zajęty świętowaniem swojego zwycięstwa.

Był taki ostrożny. Odciął mnie od każdego systemu. Zmienił każde hasło. Fizycznie zablokował mi dostęp do biura.

W żadnym wypadku nie powinienem mieć wyciągów bankowych, umów, porozumień operacyjnych i dokumentacji finansowej sięgającej pięciu lat wstecz.

Ani razu nie przyszło mu do głowy, że mogłabym mieć kopie – że moja nudna, obsesyjna dbałość o szczegóły mogłaby obejmować osobiste kopie zapasowe wszystkiego, co ważne.

Że jego paranoiczny nawyk, z którego szydził, był w rzeczywistości kompleksowym archiwum całej jego historii finansowej.

Sąd wyznaczył termin pierwszej rozprawy na dwa tygodnie później.

W międzyczasie sędzia rozpatrzył wniosek Reginy i uznał, że zarzuty są na tyle poważne, że uzasadniają podjęcie natychmiastowych działań.

Wydano tymczasowy nakaz sądowy, który zabraniał Wesleyowi przekazywania, sprzedawania lub ukrywania jakichkolwiek aktywów do czasu rozwiązania sprawy.

Jego konta zostały zamrożone.

Jego konta firmowe zostały zamrożone.

Portugalska nieruchomość została oznaczona ogłoszeniami zakazującymi dokonywania jakichkolwiek transakcji bez zgody sądu.

W ciągu zaledwie siedemdziesięciu dwóch godzin Wesley przeszedł drogę od miesiąca miodowego na Malediwach do momentu, w którym wszystkie jego dolary zostały zablokowane na mocy nakazu sądowego.

To właśnie nazywam sprawnym systemem prawnym.

Przesłuchanie przebiegło tak, jak obiecała Regina.

Metodycznie przedstawiała dowody, omawiając sędziego w szczegółach każdą rozbieżność między zeznaniami Wesleya złożonymi pod przysięgą a rzeczywistymi dokumentami finansowymi. Diane Whitmore zeznawała jako biegły sądowy, jasno wyjaśniając, w jaki sposób manipulowano liczbami i jakie wzorce wskazywały na celowe oszustwo, a nie na niewinny błąd.

Adwokat Wesleya próbował argumentować, że niektóre rozbieżności były błędami księgowymi, że wyceny były subiektywne i że moje pliki kopii zapasowych mogły zostać zmienione.

Ale dokumenty były opatrzone znacznikiem czasu. Wyciągi bankowe można było zweryfikować w rzeczywistych bankach. Umowy operacyjne zostały złożone w urzędzie stanu i mogły zostać niezależnie potwierdzone.

Nie było żadnego pola manewru.

Wesley skłamał pod przysięgą i teraz miał na to dowód.

Sędzia przychylił się do mojego wniosku.

Pierwotna ugoda rozwodowa została unieważniona.

Miał zostać obliczony nowy podział majątku, uwzględniający wszystko, co Wesley ukrył. Biorąc pod uwagę dowody celowego oszustwa, sędzia wskazał, że prawdopodobnie otrzymam znacznie większą część niż standardowy podział 50/50.

Ale to nie była najgorsza wiadomość dla Wesleya.

Nawet blisko.

Zgodnie z prawem obowiązującym w stanie Massachusetts, jeśli sąd rodzinny odkryje dowody potencjalnego oszustwa podatkowego w trakcie postępowania rozwodowego, jest zobowiązany zgłosić to do Internal Revenue Service (amerykańskiego urzędu skarbowego).

To nie jest uznaniowe.

To jest obowiązkowe.

Sędzia nie miał innego wyjścia, jak przekazać ustalenia biegłego księgowego władzom federalnym.

W ciągu miesiąca Wesley otrzymał list, który sprawił, że wniosek o rozwód wyglądał jak przyjacielskie powitanie.

IRS wszczęło formalne dochodzenie w sprawie jego zeznań podatkowych, zarówno osobistych, jak i biznesowych, za ostatnie sześć lat.

Agenci federalni przybyli do Pharaoh and Associates z nakazem sądowym. Zajęli komputery, pliki, dyski twarde i dokumentację finansową. Przesłuchali pracowników. Wystąpili o wydanie dokumentów bankowych.

Zrobili wszystko to, co robią federalni śledczy, gdy podejrzewają, że ktoś systematycznie oszukuje rząd na setki tysięcy dolarów.

Wesley próbował się do mnie dodzwonić wiele razy.

Połączenia zostały przekierowane na pocztę głosową.

Wysyłał maile, których nigdy nie otwierałam. Próbował się ze mną skontaktować przez wspólnych znajomych, prosząc ich o przesyłanie wiadomości – błagając mnie, żebym z nim porozmawiała.

Nie miałem nic do powiedzenia.

Wszystko, co należało powiedzieć, znajdowało się w dokumentach sądowych.

Tymczasem Brianna zaczęła zdawać sobie sprawę, że bogaty, odnoszący sukcesy mężczyzna, którego poślubiła, nie był do końca tym, za kogo się podawał.

Zamrożone konta oznaczały koniec drogich obiadów. Zarekwirowane dokumenty oznaczały koniec pewności co do przyszłości. Zbliżające się federalne śledztwo oznaczało koniec udawania, że ​​wszystko jest w porządku.

Zaczęła zadawać pytania — trudne pytania.

Odpowiedzi Wesleya stawały się coraz bardziej niejasne i defensywne.

Już kilka tygodni po powrocie z podróży poślubnej spali w oddzielnych pokojach.

Nie umknęła mi karma tej sytuacji.

Pomogła zniszczyć moje małżeństwo bez poczucia winy. Teraz patrzyła, jak jej własne małżeństwo rozpada się z zupełnie innych powodów.

Nie będę udawać, że mi jej było żal.

Po powrocie do Portugalii kontynuowałem budowę swojego nowego życia.

Znalazłam lokalną kawiarnię, w której większość poranków pracowałam na laptopie. Zaczęłam kontaktować się z innymi kobietami, które przeszły przez trudne rozwody, dzieląc się swoją wiedzą na temat zabezpieczania się finansowo.

Choć jeszcze do końca nie zdawałem sobie z tego sprawy, kiełkowały zalążki nowego biznesu.

Śledztwo rozszerzyło się jesienią i zimą.

Każdy wątek, który wyciągnął IRS, rozplątywał coś nowego.

Im więcej ich znajdowano, tym więcej ludzi wciągano w rozszerzający się krąg konsekwencji.

Wesley nie był jedynym, który miał coś do ukrycia.

Śledztwo ujawniło dokładnie to, co podejrzewała Diane: Wesley nie popełnił kilku nieumyślnych błędów. Od lat prowadził systematyczne oszustwo – zaniżał dochody, tworzył fałszywe wydatki i ukrywał pieniądze za pośrednictwem sieci spółek LLC, stworzonych specjalnie po to, by uniknąć wykrycia.

Ale federalni śledczy są dokładni.

Nie patrzą tylko na główny cel.

Śledzą każdy wątek, przesłuchują każdą połączoną stronę, badają każdą podejrzaną transakcję.

A w sieci oszustw Wesleya było kilka wątków, które zaprowadziły innych ludzi do świata, w którym podjęto bardzo złe decyzje.

Gloria Pharaoh była pierwszą kostką domina, która upadła po Wesleyu.

Fundusz Pharaoh Family Trust LLC otrzymał ponad 150 000 dolarów przelewów z kont firmowych Wesleya w miesiącach poprzedzających rozwód. Gloria była zarejestrowanym agentem i jedynym członkiem. Podpisała dokumenty akceptujące te przelewy. Otrzymywała miesięczne wypłaty w wysokości 3000 dolarów za absolutne nicnierobienie.

Kiedy agenci federalni ją przesłuchiwali, Gloria najwyraźniej próbowała twierdzić, że nie rozumiała, do czego służy spółka LLC. Powiedziała, że ​​Wesley powiedział jej, że chodzi o planowanie spadkowe. Powiedziała, że ​​po prostu podpisała to, o co poprosił ją syn.

Ta obrona mogłaby zadziałać, gdyby nie wpłacała tych miesięcznych czeków na swoje konto osobiste przez ponad rok, gdyby nie przeznaczała części pieniędzy na opłacenie swojego utrzymania, gdyby nie e-maile, w których Wesley wyraźnie mówił jej, że chce mnie trzymać z dala od pieniędzy podczas rozwodu.

Glorię Pharaoh oskarżono o spisek mający na celu popełnienie oszustwa podatkowego i pranie pieniędzy.

Elegancka kobieta, która przez miesiące niszczyła moją reputację za pomocą szeptanych telefonów, teraz musiała zatrudnić adwokata specjalizującego się w prawie karnym i liczyć się z możliwością pójścia do więzienia.

Lojalność Wesleya wobec rodziny okazała się równie silna, jak przysięga małżeńska.

Kiedy stało się jasne, że współpraca ze śledczymi może złagodzić jego własny wyrok, dostarczył dowody przeciwko własnej matce. Przekazał im e-maile, wyjaśnił intrygę i bez wahania ją zganił.

Nie powinno mnie to dziwić.

Mężczyzna, który zdradził swoją żonę, z którą był przez siedem lat, z pewnością był zdolny do zdrady każdej innej osoby, gdyby w grę wchodziły jego własne interesy.

Następna była Brianna.

Otrzymane przez nią płatności za konsultacje — w łącznej kwocie przekraczającej 70 000 dolarów — były nie tylko wątpliwe pod względem etycznym.

To było oszustwo podatkowe.

Wesley odliczył je jako koszty prowadzenia działalności gospodarczej, zmniejszając tym samym swój dochód podlegający opodatkowaniu. Brianna przyjęła pieniądze, wiedząc, że tak naprawdę nie świadczy usług konsultingowych. Podpisywała faktury za prace, które nigdy nie zostały wykonane.

W wieku 27 lat Brianna Lockach stanęła przed federalnymi zarzutami oszustwa podatkowego i składania fałszywych dokumentów. Luksusowe życie, jakie wyobrażała sobie jako pani Wesley Pharaoh, zostało zastąpione spotkaniami z obrońcami w sprawach karnych i realną możliwością kary więzienia.

Złożyła wniosek o unieważnienie wyroku jeszcze przed rozpoczęciem rozprawy karnej.

Twierdziła, że ​​małżeństwo zostało zawarte na podstawie oszustwa i wprowadzenia w błąd — że Wesley ukrył przed nią swoją prawdziwą sytuację finansową i informacje o popełnionych przestępstwach.

Unieważnienie małżeństwa nastąpiło stosunkowo szybko, gdyż – ironicznie – Wesley nie kwestionował go.

Miał większe problemy niż walka o utrzymanie żony, która nie chciała już mieć z nim nic wspólnego.

Connor Aldridge — partner biznesowy Wesleya — sam musiał się rozliczyć.

Jako 30-procentowy właściciel Pharaoh and Associates, był przynajmniej częściowo świadomy manipulacji finansowych w firmie. Nie zaprojektował tych oszustw, ale czerpał z nich korzyści i ich nie zgłaszał.

Prawnik Connora postawił go przed wyborem: albo będzie w pełni współpracował w śledztwie w zamian za ugodę, albo pójdzie na proces razem z Wesleyem i zaryzykuje poważny wyrok więzienia.

Connor wybrał współpracę.

Złożył zeznania dotyczące tego, w jaki sposób Wesley kierował oszustwem, jak podejmowano decyzje, co wiedział i kiedy się o tym dowiedział.

Jego zeznania były druzgocące.

Trudno twierdzić, że nie wiedziałeś o przestępstwach finansowych, gdy Twój własny partner biznesowy dokładnie wyjaśnia, w jaki sposób je zorganizowałeś.

Connor dostał trzy lata w zawieszeniu.

Żadnego więzienia.

Ale jego kariera w doradztwie nieruchomościowym dobiegła końca. Jego licencje zawodowe zostały cofnięte, a reputacja zniszczona.

A jego związek z Meredith – moją byłą najlepszą przyjaciółką – zakończył się mniej więcej dwa tygodnie po tym, jak zgodził się zeznawać przeciwko Wesleyowi.

Meredith skontaktowała się ze mną po tym, jak Connor ją zostawił.

Wysłała długiego maila pełnego przeprosin, wyjaśnień i próśb o rozmowę. Powiedziała, że ​​popełniła straszne błędy. Powiedziała, że ​​została zmanipulowana przez Connora i Wesleya. Powiedziała, że ​​ma nadzieję, że kiedyś jej wybaczę.

Przeczytałem e-mail raz i go usunąłem.

Niektóre przeprosiny przychodzą za późno, by mieć znaczenie – jak na przykład przeterminowane kupony. Teoretycznie istnieją, ale są bezwartościowe.

Piętnaście lat przyjaźni legło w gruzach, bo wybrała mężczyznę, którego znała od kilku miesięcy, zamiast osoby, która była z nią przez cały czas.

Nie da się tego naprawić e-mailem z przeprosinami.

Procesy odbyły się w następnym roku.

Każdy oskarżony stanął przed zarzutami. Każdy podjął decyzję o ugodzie i współpracy. Dowody w każdej sprawie były przytłaczające.

Wesley Pharaoh został skazany za unikanie płacenia podatków na podstawie czterech zarzutów, krzywoprzysięstwo w związku ze składaniem fałszywych oświadczeń podczas postępowania rozwodowego oraz oszustwo elektroniczne z wykorzystaniem systemu bankowego do ułatwiania swoich interesów.

Skazano go na siedem lat więzienia federalnego.

Musiałby odsiedzieć co najmniej pięć wyroków, zanim mógłby się ubiegać o zwolnienie warunkowe.

Gloria Pharaoh przyznała się do winy w związku z zarzutem udziału w spisku mającym na celu popełnienie oszustwa podatkowego i pranie pieniędzy.

Została skazana na dwa lata więzienia federalnego plus trzy lata nadzoru kuratorskiego. W wieku 64 lat spędziła swoje złote lata tłumacząc przyjaciołom i rodzinie, dlaczego siedzi za kratkami, zamiast organizować imprezy brydżowe.

Brianna Lockach przyznała się do winy w sprawie oszustwa podatkowego i składania fałszywych dokumentów.

Została skazana na osiemnaście miesięcy więzienia federalnego oraz nakazano jej zwrot wszystkich pieniędzy otrzymanych w ramach fałszywej umowy konsultingowej — około 80 000 dolarów, których z całą pewnością już nie posiadała.

W wieku 27 lat wyszła z więzienia z kryminalną kartoteką, znacznym długiem i zupełnie inną przyszłością, niż ta, którą sobie wyobrażała, zaczynając flirtować z moim mężem.

Rozwód przeliczono na podstawie pełnego ujawnienia wszystkich aktywów.

Portugalska nieruchomość została mi przyznana w całości, ponieważ Wesley dopuścił się oszustwa, ukrywając ją. Otrzymałem należną mi część wartości firmy, ukrytych rachunków oraz odszkodowanie za jego niewłaściwe postępowanie w pierwotnym postępowaniu.

IRS także wziął swoją część.

Oczywiście.

Łącznie z zaległymi podatkami, karami i odsetkami Wesley był im winien ponad 600 000 dolarów.

Sprzedał swoją firmę, aby spłacić dług.

Jego wypasiony samochód został sprzedany.

Jego inwestycje zostały zlikwidowane.

Imperium, które zbudował – w dużej mierze dzięki mojej niewidzialnej pracy i jego finansowym przestępstwom – rozpadło się kawałek po kawałku.

Przez cały ten czas przebywałem w Portugalii.

Z tarasu obserwowałem, jak po drugiej stronie Atlantyku toczą się postępowania sądowe. Zbudowałem nowe życie w domu kupionym ze wspólnikiem, który teraz jest w pełni mój.

Założyłam małą firmę konsultingową, która pomaga kobietom chronić się w przypadku partnerstw biznesowych i postępowań rozwodowych — ucząc je rzeczy, których sama chciałabym się nauczyć, na temat dokumentacji, ochrony swoich interesów i tego, by nigdy nie zakładać, że samo zaufanie wystarczy.

Firma rozwijała się powoli, ale systematycznie. Polecenia przychodziły pocztą pantoflową od kobiet, które usłyszały moją historię.

Nie jestem bogaty.

Nie prowadzę fantazji o zemście.

Ale jestem wolny.

Jestem spokojny.

Budzę się każdego ranka w pięknym miejscu i nikomu nic nie jestem winien.

Pieniądze z ugody są inwestowane na tyle ostrożnie, że pozwalają żyć wygodnie bez ekstrawagancji – tak jak zawsze zarządzałem finansami. Nudno. Szczegółowo. Zrównoważenie.

Wesley odsiedział obecnie około dwa lata wyroku.

Nie śledzę wiadomości o nim. Nie odwiedzam go. Nie wysyłam listów.