On istnieje gdzieś w mojej przeszłości — to nauczka, której nauczyłam się w bolesny sposób, czyli że nie należy powierzać swojego życia niewłaściwej osobie.
Gloria i Brianna są już na wolności i zmagają się z konsekwencjami swoich wyborów. Nie znam szczegółów i nie chcę ich znać. Ich historie same się niosą.
Czasami ludzie pytają mnie, czy to wszystko zaplanowałam – czy od początku wiedziałam, że ich pokonam, czy mój nawyk jazdy zapasowej był jakąś długoterminową strategią przeciwko mężowi, którego podejrzewałam o zdradę.
Prawda jest prostsza i mniej satysfakcjonująca.
Zrobiłem kopie zapasowe, bo byłem ostrożny.
Ufałam Wesleyowi, bo go kochałam.
Podpisałem tę straszną ugodę, bo byłem wyczerpany i samotny.
Znalazłem ten dysk przypadkiem, gdy pakowałem się, żeby uciec od bólu.
Nie było żadnego planu generalnego.
Po prostu była kobieta, którą skrzywdzono, która odkryła, że ma narzędzia, by to udowodnić, i która zdecydowała, że powiedzenie prawdy jest warte tego, co miało ją spotkać.
Nie chciałem zemsty.
Chciałem tego, co moje.
Chciałem, żeby prawda wyszła na jaw.
Chciałem, żeby ludzie, którzy spiskowali, żeby mnie zniszczyć, ponieśli konsekwencje swoich decyzji.
Resztę zrobił system prawny.
Przedstawiłem jedynie dowody.
Niektórzy ludzie próbują cię pochować nie zdając sobie sprawy, że jesteś nasionkiem.
Czasem o tym myślę, siedząc na tarasie i oglądając zachód słońca nad Atlantykiem.
Wesley próbował mnie pogrążyć w kłamstwach, naciskach prawnych i izolacji społecznej.
Ale i tak rosłem.
Nadal rosnę.
To nie jest zemsta.
Tak się dzieje, gdy niedoceniasz kogoś, kto zwraca uwagę na szczegóły.
Dziękuję bardzo za oglądanie.
Leave a Comment